İlk Baar Kunleridir-Aşıq Umer

İlk Baar Kunleridir-Aşıq Umer

Qış keçip yaz kelmekte bu ilk baar kunleridir
Lale, sumbul, gul açılmış, temaşa kunleridir.

Yeyip-içip, uriylerle oynaşıp yurmek içün,
Suv kenarı bağçalarda zevq-sefa kunleridir,

Yureğiñ aşq ile tolıp qaynayıp coşsa kerek
Tamçılar deryağa irişir, tolıp taşsa kerek.

Aşıq-sevda olğanlar el dağlarğa tüşse kerek
Dunyalıqçün qızğanlarğa kar-fayda kunleridir.

Er kes almış sevdigini, yalıñız qaldım kene,
İtibar olmaz garibe, şimdi rağbet zengine.

Bu aşqıñ gemisin şimdi saldım derya-deñizge,
Yaldadı çıqtı bir kenarğa-ruzgar kunleridir.

İster iseñ, derdi ile meftun Umer söylesin,
Kene şu menim divane goñlüm durmay iñlesin.

Bu aşıqlığıñ soñı yoqtır bu dertten vazgeçsin
Dulberlik degil, altınğa meftunlik kunleridir.

Beñleri Cennet İncisi-Aşıq Umer

Beñleri Cennet İncisi-Aşıq Umer

Bir peri kordim men bugun, nurını saçıp gider,
Meramet etkenge beñzer, koksüni açıp gider.

Sağ ve solğa Tañrı selamın kimseden ayamaz
Dulber yüzin kosterip, nezaketle keçip gider.

Beñleri Aden incisi, bal-şekerdir lebleri,
Pak tenin kim sarsa, bulur yañı ayat kunleri!

Taacip degil ki, şaşırıp, oldirse guzelleri,
Kokten enmiştir bu peri, koksüni açıp gider!

Koz qamaşır baqsañ, yüzi añdırır saf ceveri
Terk etip canı, onıñ oğruna vermek isterim.

Acep insanmı, melekmi, kim bilir ol dilberi,
Elinde şarap savutı, toldırıp içip gider.

Dalğa urıp, çalqanıp ketse guya derya-i Nil,
Qısmet etse soñra hayır dualeri eyler dil.

Gul goncesini tikenler sarıp almış, oyle bil,
Kederge oğratıp men bulbuli bıraqıp gider.

Ey Umer, çünki kordikçe, qulını ayran ider,
Kormesem bir kunçik onı, kozlerimden yaş gider.

Tüşirip asret içine cigerim puryan ider,
Omrümniñ asılı men qulına baqmayıp gider.

İhlas Suresi-Quran-Qırım Tatarca

İhlas Suresi-Qırım Tatarca

Mekkede nazil olğandır, 4 ayettir. Mında mu'minlerge Allah-taalanı nasıl tanımaq kerekligi ve Oña nasıl ihlas-itiqad etmek kerekligi ogretile.

Bismillahi'r-Rahmani'r-Rahim-
1.(Ey, Muhammed) Ayt ki: O-Allah-birdir.
2.Allah sameddir(yani O bir şeyge muhtac degil ve er şey Oña muhtacdır).
3.O doğurmağandır ve doğmağandır.(Yani Allahnıñ bala-çağası da, ana-babası da yoqtır.O ezeliy ve ebediydir).
4.Ve iç kim Oña teñ degildir.

Oksüz Bala-Memet Nuzet

Oksüz Bala-Memet Nuzet

Tabiat oğa taqdir etken qara kunlü bir yaşav,
Çırıl-çıplaq oğraşmaqta omürniñ sarp colunda,

Kop ballarnıñ işi-kuçü-oynav, kulüv ya yaşav,
Bu garipçik gece-kundüz horlana el qolunda.

Kuzniñ kunü uçip tüşken yapraqlarday sararıp,
Koçecegin-qonacağın qader degen cel bile.
Azğan-tozğan, caq obluqqan, qalbi qalğan qararıp,
Oğa er şey bu dünyada calın bolıp serpile.

Açlıq, suvuq, zorluq degen can titretken şu uç söz,
Onıñ qırıq cüregini parçalağan, parlağan.
Qarşılap er yerde onı bir tik hayal Kozme-koz,
Bermiy oğa iç raatlıq, hırpalağan, horlağan.

Bir kun soqaqta bu ğarip, kozü yaşlı ketkende,
Kore:mektep balaları oqup uyge qaytalar.
Topar-topar bu oksüzniñ yançığından otkende,
Ezgin sesmen tatlı-tatlı bir kop şeyler aytalar.

-Bolğaydı da anam, babam, ah, keşke!- diy o ğarip,-
Men de zahmet, horluq bilmiy, halqtay oynap kelgeydim.
Çıqqaydı da meni anay mektebime ozğarıp,
Men de sizday oqup, yazıp, kop marafet bilgeydim.


Memet Nuzet